Home  ~  Cultuurgeschiedenis  ~  Reizen  ~  Reisverslagen  ~  Latijn   ~  Lezingen  ~  Over ons  ~  Inschrijven   ~  Contact




Reisverslag Apulië 3 t/m 11 mei 2014
o.l.v. Cornelis Jonkman



Zaterdag 3 mei.

Met een onbestemd gevoel stap ik uit bed, wat kan ik verwachten in Apulië, hoe is het landschap, de cultuur, het eten, grijpgrage vingertjes (diefjes)? Door zijn ligging tussen het Oosten en het Westen moet het er vast interessant zijn. Een landstreek waar Frederik II heeft geheerst, waar handel en landbouw de streek tot bloei hebben gebracht, waar Normandiërs hun forten bouwden, waar Kruisvaarders over staken naar het heilige land, dit moet een dialoog tussen verschillende culturen opgeleverd hebben. Heeft dat geleid tot een eigen Apulische cultuur? Ik ga het zien!

Na een rustige vlucht landen we in Rome Fiumicino.
Terwijl we op de koffers wachten maken we een kennismakingsrondje. Dit keer geen vermiste koffer, dus ook Carla kan opgelucht adem halen.
Om 14.50 u. maken we kennis met onze chauffeur Enzo. Hij rijdt ons richting Cassino waar we Monte Cassino, het moederklooster van de Benedictijnen gaan bezoeken. We rijden naar het zuiden over de Via Appia en buigen dan af naar het oosten tussen de, door Keizers en Pausen en later door Mussolini, drooggelegde Pontijnse moerassen.
Cornelis vertelt ons de geschiedenis van de H. Benedictus; Hij werd geboren in 480 in Toscane, studeerde vier jaar in Rome. Daar trok hij zich het lot van de armen aan en zocht een plek om tot rust te komen, die vond hij in een klein kloostertje even buiten Rome. Hij wordt er geplaagd door een jaloerse priester die hem probeert te verleiden met mooie meisjes en die hem probeert te vergiftigen. Dan gaat hij naar Subiaco waar hij een klein klooster sticht. Daarna gaat hij naar Monte Cassino. Hier schrijft hij zijn Regel. Deze Regel schreef intellectueel (bidden) en handenarbeid (werken) voor, maar ook kuisheid, armoede en gehoorzaamheid, zorg voor armen en zieken en bovenal God liefhebben. Het klooster heeft een turbulente geschiedenis: gesticht in 529 werd het 48 jaar later door de Longobarden verwoest. De kloosterlingen keerden 150 jaar later terug. In 884 werd het weer vernield, nu door de Saracenen. Tussen 1050 en 1150 beleefde het klooster de grootste bloei en had het een beroemd scriptorium. Door een aardbeving stortten de gebouwen in 1349 in. De wederopbouw duurde vele eeuwen. De bouw van de basiliek werd voltooid in 1725 en door paus Benedictus XIII ingewijd. In de Tweede Wereldoorlog werd het complex totaal vernield door aanvallen van de geallieerden in maart 1944, die werden uitgevoerd door de Polen. De Duitsers trokken zich terug en de weg naar Rome lag open. Er bevindt zich dan ook een groot Pools kerkhof.

Een bizar detail is dat de kunstschatten door bemiddeling van twee Duitse officieren, vóór de luchtaanvallen zijn overgebracht naar de Engelenburcht in Rome.
Monte Cassino werd na de oorlog herbouwd in de oude stijl en kwam gereed in 1959.
Het beroemde boekenbezit is weer terug op deze historische plaats.

Wat is er aan de hand? De chauffeur zet de bus aan de kant, rook kringelt langs de achterruit naar boven. Brand! Allemaal uitstappen.

Echte brand, met vlammen, dat is het niet, maar dat we niet verder kunnen is duidelijk. Daar staan we dan in de berm, wachten op een vervangende bus. Het zonnetje schijnt maar voor hoe lang, want dreigende wolken komen akelig dichtbij de zon.
De kennismaking hernieuwt zich. Overal wordt druk gepraat en als we na een uur weer de bus instappen dan zijn we een ?groep? geworden, vrienden die op weg zijn naar gezamenlijk beleven van dat wat deze reis zal brengen.
Een advies aan Cornelis: zorg op de eerste dag van je reizen voor een kleine calamiteit en je medereizigers zijn vanzelf een groep geworden.
Nu we zoveel tijd verloren hebben is er geen tijd meer om het klooster te bezoeken. en wij kunnen er ook niet langs rijden want daar is ook geen tijd meer voor. We zullen het met de plaatjes in de reisboeken moeten doen.
We rijden nu in de buurt van de Caudijnse pas. Deze pas is bekend uit de tijd van de Tweede Samnitische Oorlog 321 v.C.. De Romeinen kozen niet de weg langs de Adriatische zee, die minder gevaarlijk maar langer was, maar namen de weg tussen twee bergpassen. En daar werden twee Romeinse consuls met hun leger door de Samnieten ingesloten en gedwongen, ten teken van onderwerping, smadelijk onder het juk door te gaan. Cornelis heeft een paar weken geleden gepoogd deze pas te vinden maar zonder resultaat.
We naderen Benevento onze overnachtingsplaats.
Deze stad heette aanvankelijk Malevento, maar na de overwinning van Pyrrhus, gaven de Romeinen het een nieuwe naam Benevento. Pyrrhus, de koning van Epirus, had veel manschappen verloren, maar toch gewonnen. Daaraan hebben we de uitdrukking: een Pyrrhusoverwinning te danken.
De stad kwam tot bloei onderTrajanus. Hij legde een nieuwe weg naar Brindisi aan, de Via Trajana. Hier is ook de mooie Triomfboog van Trajanus.
Als we bij het hotel komen is het al laat. Snel de kamers indelen en dan met de bus naar Ristorante Traiano. We waren door Cornelis al gewaarschuwd voor de ongezellige verlichting. Nu dat is ook zo maar het eten is zo heerlijk en de stemming zo gezellig dat we er nauwelijks door beïnvloed worden. De wandeling terug naar het hotel is prima voor de spijsvertering.
Els
Dit is het eerste deel van het reisverslag. Lees het gehele reisverslag Apulie 2014 verder in pdf of ga terug naar het overzicht.



CULTUUR & REIZEN
Cultuurgeschiedenis
Reizen
Reisverslagen
Latijn

LEZINGEN/TEKSTEN
Christendom
Reactie column Max Pam
Klassiek antisemitisme
De klassieke gentleman
De drie Gratiën
Renaissance in januari


ITALIA CLASSICA
Home
Over ons
Inschrijven
Contact